Lety, moya dumo [2]

Lety, moya dumo, v vechirnyu hodynu,
Daleko, daleko zvidsil!
Lety, moya dumo, u tuyu hatynu,
De sluhaye kazku topil.

Zyla v tii hatyni divchyna kohana,
A, moze, i zyve, to vklonys.
Skazy ty yii pravdu, boljuchu, mov rana,
Shcho ya vze ne toi, shcho kolys.

Shcho hasne mii pohlyad, nimiye mii holos,
A skyby zoraly cholo,
Povoli v nevoli syviye mii volos,
A serce ternom zaroslo.

I skazesh yii, dumo, hai dushu rozbudyt,
A sercevi skaze: "Korys!"
Chai darmo ne b’yetsya, hai marno ne tuzyt,
Bo ya vze ne toi, shcho kolys.